اروین شرودینگر
اروین رودولف یوزف آلکزاندر شرودینگر (به آلمانی: Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger) (زاده ۱۲ اوت ۱۸۸۷ - درگذشته ۴ ژانویه ۱۹۶۱) فیزیکدان اتریشی و تنها پسر رودولف شرودینگر بود. او از جمله کسانی بود که در تئوری موج مشارکت داشت و نتایج اساسی در زمینه نظریه کوانتومی از مکانیک موج او تشکیل شد. او درسال ۱۹۰۶ وارد دانشگاه وین شد و در سال ۱۹۱۰ دکترایش را گرفت و پس از آن در جنگ جهانی اول حضور یافت. در سال ۱۹۲۰ (میلادی) نظریهای موسوم به مکانیک کوانتومی پای به عرصه نهاد و بهوسیله اروین شرودینگر به مفیدترین شکلش به شیمیدانان عرضه شد. در سال ۱۹۲۱ به دانشگاه زوریخ رفت و در سال ۱۹۲۶ او اساسیترین معادله غیر نسبیتی در مکانیک کوانتومی که برای توصیف تحول حالت یک ذره است با نام معادله شرودینگر به ثبت رساندو با کمک از اصل عدم قطعیت هایزنبرگ مدل جدید اتمی را به نام ابر الکترونی ارائه داد. او در سال ۱۹۳۳ به همراه پل دیراک فیزیکدان انگلیسی به دلیل ایده مکانیک موج برنده جایزه نوبل در فیزیک شد. در سال ۱۹۳۵ به همراه آلبرت اینشتین نظریه گربه شرودینگر را ارائه داد. در سال ۱۹۳۶ او به سمت رییس دانشگاه گراتس اتریش درآمد. در سال ۱۹۳۸ به دلیل ورود نازیها به اتریش او اتریش را ترک کرد. او در ۴ ژانویه ۱۹۶۱ شرودینگر در وین در سن 73 سالگی به علت ابتلا به بیماری سل درگذشت.
زندگی
دوران کودکی
اروین شروینگر تنها پسر رودولف شرودینگر (گیاهشناس) و جئورجینا امیلا برندا (دختر الکساندرا بائر) بود.پدر او صاحب یک کارخانه پارچه در وین و پدربزرگ او یک پروفسور شیمی بود. شرودینگر در سالهای اولیه زندگیاش به شدت تحت تاثیر آرتور شوپنهاور قرار گرفت در همین سالها وقت خود صرف مطالعه آثار او کرد و در طول زندگی علاقه وافری به تئوری رنگ و فلسفه عمیق داشت.
دوران جوانی و میانسالی
اروین در سال ۱۹۰۶ وارد دانشگاه وین شد و زیر دست استادش فردریچ هاسنوهری فیزیک آموخت و در سال ۱۹۱۰ با مدرک دکترا فارغ التحصیل شد. او در بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ در جنگ جهانی اول به عنوان افسر جنگ در توپخانه قلعه اتریشی حضور داشت و پس از اتمام جنگ به وین بازگشت. در سال ۱۹۲۰ به عنوان دستیار ماکس وین فیزیکدان آلمانی در ینا انتخاب شد. در سال ۱۹۲۰ او به دانشگاه ینا دعوت شد و وین را ترک کرد و در آنجا با دختری به نام آنمری برتال، دختر یک شیمیدان ازدواج کرد. در کریسمس سال ۱۹۲۱ او به وروتسلاو و سپس برای تدریس به دانشگاه زوریخ رفت.با این حال در سال ۱۹۳۳ شرودینگر به دلیل مخالفت بودن با نازیها مجبور به ترک آلمان شد. او شروع به همکاری در کالج ماگدالن در آکسفورد کرد و بعد از این بود که همراه پل دیراک جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند.
فعالیت های علمی
مدل کوانتمی
او در اوایل زندگی مهندسی برق و برق جویی را پی گرفت. او معمولا با معلم سابقش فرانتس اکسنر کار می کرد. در سال اول زندگی حرفهای شرودینگر با ایده های کوانتومی در آثار ماکس پلانک، آلبرت اینشتین، نیلس بور، آرنولد زومرفلد و دیگران آشنا شد. در سال ۱۹۲۶ میلادی، شرودینگر بر مبنای رفتار دو گانهی الکترون (موجی و ذرهای) و با تاکید بر رفتار موجی الکترون، محدود کردن الکترون به یک مدار دایره شکل را درست ندانست و از حضور الکترون در یک محیط سه بعدی سخن گفت. شرودینگر پس از انجام محاسبات پیچیدهی ریاضی، به این نتیجه رسید که همانطور که برای پیدا کردن یک جسم در فضا به سه عدد (طول، عرض و ارتفاع) نیاز داریم، برای پیدا کردن اوربیتال یک اتم هم به ۳ عدد کوانتمی نیاز داریم. در واقع شرودینگر با معرفی یک تابع موج (معادله دیفرانسیل) و حل انتگرال سه گانه آن به نتایجی دست یافت که پایه و اساس مدل کوانتومی شد. شرودینگر سه عدد کوانتومی را از روی معادلات دیفرانسیل و حساب انتگرال پیچیدهای به دست آورد. البته عدد کوانتومی چهارم (عدد کوانتومی مغناطیسی اسپینی)، بعداً توسط دیگران به دست آمد.
افتخارات و جوایز
جایزه نوبل فیزیک(۱۹۳۳) - برای معادله شرودینگر
مدال ماکس پلانک(۱۹۳۷)
جایزه فرهنگستان علوم اتریش (۱۹۵۶)
